urbex fotografie

Een klein urbex fotografie tripje. En daar sta je dan. Middenin een landschap. Hier wilde je al lange tijd zijn. Nou, rennen met je camera. Je SEO is inmiddels geschreven als een robot, je bent er klaar voor hoor. De website staat immers te wachten op nieuwe content. Op reis, paar duizend kilometer olie verbranden, tot de conclusie komend: Je bent je lichtmeter vergeten.

GVD, heb je dan echt geen lichtmeter nodig voor je urbex fotografie Ray?

Ahhh. Wtf, kendatnou?

Ben je dan een eikel met je urbex fotografie? Ach, je bent alleen je lichtmeter vergeten mee te nemen om lekker te klikken met je gerepareerde medium format camera uit 1990. Weken bezig geweest om dat ding te repareren, foam achter de spiegel gemonteerd, lens gekalibreerd. Kleinigheidje Ray. Uhm. Jaaaah. Gewoon een Ilford HP5 rol erin gedrukt, 400 asa, sunny 16 rule, rule of thirds en een scheutje gevoel. Dark slide eruit. Mhwah. Moet lukken ervaring genoeg. Eindeloos trekt iedereen foto’s op de auto pilot met een iPhone of een andere telezappert, waarom zou mij dat dan niet lukken met deze lompe, maar wel modulaire 2 kilo knaller? Gewoon oldskool licht vangen zoals Ansel Adams het ooit bedoelt heeft. Heerlijk. De profi Canon even in de kast.

Nou we zijn weer lekker bezig met urbex fotografie. Het kasteeltje waar ik naar zocht is weggestopt achter wat bosjes die men voor het gemak maar heeft laten groeien. Het liefste wil men dat het instort achter die bosjes, zodat ik met mijn urbex fotografie de boel niet kom verstieren.. Tja.

Zo, vierkant croppen. Rustig nadenken. Lopen, naar achteren… Ik flikker bijna in de slotgracht. Wachten op Golden hour, of toch blue hour voor de vergane voorgevel? Allebei genieten we, ik en de camera.

Thuis gekomen na alles handmatig geschoten te hebben, nog wat scan werk met de Epson en zie daar, de dynamische range van de Ilford film heeft alles prachtig vastgelegd. Wow. Nu alles uploaden met ducttape in dat bloated WordPress. Het is nog scherp ook. Lekker bloggen!

urbex fotografie in een spookhuis?

Zin in een naargeestige zondag namiddag? Nou die weet ik wel te vinden. Klik hieronder voor een heerlijk spookhuis in Duitsland waar  de ramen en de laatste flinters canvas van de gordijnen een paranormaal verhaal vertellen…